داده‌های سازمان سرمایه‌گذاری و کمک‌های اقتصادی و فنی ایران نشان می‌دهد میانگین سالانه سرمایه‌گذاری خارجی ثبت‌شده در هفت سال نخست این دوره حدود ۲.۹ میلیارد دلار بوده، اما این رقم در هفت سال بعد به حدود ۱.۲ میلیارد دلار رسیده است. جهش سرمایه‌گذاری پس از اجرای برجام و سقوط آن پس از بازگشت تحریم‌ها نشان می‌دهد ریسک سیاسی و اقتصادی چگونه می‌تواند افق تصمیم سرمایه‌گذاران را تغییر دهد؛ روندی که رشد ۱۴۰۳ نیز هنوز نتوانسته آن را معکوس کند.

ایران با بیش از ۲۰۸ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت و نزدیک به ۳۴ تریلیون مترمکعب ذخایر گاز، یکی از بزرگ‌ترین دارندگان منابع هیدروکربوری جهان است؛ اما فاصله میان این ذخایر و میزان تولید و صادرات نشان می‌دهد مسئله اصلی صنعت انرژی کشور فقط حجم منابع نیست، بلکه توان تبدیل این منابع به ظرفیت اقتصادی است.

جنگ ایران و آمریکا، دولت‌ها را به بازنگری در سیاست‌های اقتصادی واداشته است؛ از افزایش تولید داخلی انرژی و توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای و تجدیدپذیر در اروپا تا اصلاح بازار برق و آماده‌سازی منابع حمایتی برای کشورهای آسیب‌پذیر. تجربه این بحران نشان می‌دهد دولت‌ها دیگر تنها به دنبال مهار تورم ناشی از افزایش قیمت انرژی نیستند، بلکه تلاش می‌کنند وابستگی به مسیرهای آسیب‌پذیر تأمین، زنجیره‌های غذایی و انرژی و سایر نقاط شکننده اقتصاد خود را کاهش دهند.

سهام عدالت قرار بود مردم را از دریافت‌کننده کمک‌های دولتی به سهامداران واقعی اقتصاد تبدیل کند؛ طرحی که هدف آن انتقال بخشی از مالکیت بنگاه‌های بزرگ به اقشار کم‌درآمد و ایجاد مشارکت اقتصادی گسترده بود. اما گزارش تازه مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد این هدف در عمل محقق نشده و این دارایی حدود ۲ هزار هزار میلیارد تومانی، به جای تبدیل شدن به ابزاری برای توسعه اقتصادی و افزایش قدرت اقتصادی خانوارها، عمدتاً به پرداخت سودهای دوره‌ای محدود شده است.

درآمدهای مالیاتی دولت طی کمتر از یک دهه ۲۰ برابر شده و از ۸۲ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۵ به بیش از ۱۶۶۱ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ رسیده است؛ اما بررسی همزمان نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی و ترکیب منابع بودجه نشان می‌دهد این رشد، بیش از آنکه حاصل افزایش سهم مالیات از اقتصاد باشد، نتیجه کوچک شدن جایگاه نفت در تأمین مالی دولت بوده است.

کاهش منابع آب، فشار بر کشاورزی، افزایش هزینه‌های زیرساختی و تشدید نابرابری می‌تواند به یکی از چالش‌های اصلی توسعه در دهه‌های آینده تبدیل شود. یک مطالعه جدید با بررسی شاخص آسیب‌پذیری اجتماعی-اقتصادی ایران نشان می‌دهد اگرچه وضعیت کشور در دو دهه گذشته بهبود یافته، اما مسیر آینده بیش از هر چیز به انتخاب مدل توسعه وابسته است؛ مسیری که می‌تواند میان رشد مبتنی بر سوخت‌های فسیلی و توسعه پایدار تفاوتی جدی ایجاد کند.

تورم خوراکی‌ها در تیرماه کندتر شد، اما مسیر گرانی تغییر کرد. تازه‌ترین گزارش مرکز آمار ایران نشان می‌دهد همزمان با کاهش قیمت گوشت، افزایش بهای کالاهای پرمصرفی مانند نان، حبوبات، روغن و چای به پیشران جدید تورم مواد غذایی تبدیل شده؛ در شرایطی که هزینه تأمین سبد خوراکی خانوار نسبت به تیر سال گذشته به طور متوسط بیش از دو برابر شده است.

تورم نقطه‌به‌نقطه تولیدکننده بخش برق در بهار ۱۴۰۵ به ۸۴.۹ درصد رسید؛ رقمی که نشان می‌دهد هزینه تولید برق نسبت به بهار سال گذشته نزدیک به دو برابر شده و فشار هزینه در یکی از زیربنایی‌ترین بخش‌های اقتصاد به سطحی کم‌سابقه رسیده است.