بررسی داده‌های مرکز آمار ایران از سهم دهک‌های هزینه‌ای خانوارهای شهری طی ۲۳ سال گذشته نشان می‌دهد سهم پردرآمدترین گروه جامعه از کل هزینه‌های مصرفی کاهش یافته، اما این تغییر الزاماً به معنای کاهش نابرابری یا بهبود رفاه خانوارهای کم‌درآمد نیست. سهم دهک دهم که در سال ۱۳۸۰ بیش از یک‌سوم هزینه‌های شهری را در اختیار داشت، در سال ۱۴۰۳ به حدود ۳۰ درصد رسیده است؛ در حالی که سهم دهک اول تنها حدود نیم واحد درصد افزایش یافته است. این تغییرات بیش از آنکه حاصل رشد قدرت خرید گروه‌های پایین‌تر باشد، بازتاب تغییر الگوی مصرف در اقتصادی است که تورم مزمن، کاهش ارزش پول و افزایش هزینه‌های ضروری، انتخاب‌های مصرفی خانوارها را محدود کرده است.