تنگه هرمز برای ایران فقط یک مسیر آبی نیست. این تنگه از مهم‌ترین دارایی‌های راهبردی کشور است که در نقطه تلاقی امنیت، انرژی، تجارت جهانی و ژئوپلیتیک منطقه قرار دارد. هر نگاه جدی به آینده ایران، ناگزیر باید به ای نپرسش پاسخ بدهد که با این دارایی‌ چگونه باید رفتار کرد. آیا باید آن را صرفاً به‌عنوان یک ابزار فشار و بازدارندگی است؟ یا می‌توان آن را به یک پایه برای حکمرانی هوشمند، توسعه‌محور و پایدار تبدیل کرد؟